දුම්පානයේ සැබෑ මාරයා: නිකොටින් ද? නැතිනම් දුමාරය ද?

ආර් පෙරේරා.

හිරු එළිය වැටුණු නිදහස් සති අන්තයක මිතුරන් සමඟ එක්ව පවත්වන බාබකිව් සාදයකදී අප ආහාරයට ගන්නා පදම් කළ මස් වර්ග, සොසේජස් හෝ සිසිල් මත්පැන් වීදුරුවක් ගැන අප කිසිවිටෙකත් තැතිගන්නේ නැත. එහෙත් ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයට අනුබද්ධ පිළිකා පිළිබඳ පර්යේෂණ ආයතනය (IARC) පවසන පරිදි, මේවා පිළිකා ඇති කිරීමට ඉහළම අවදානමක් සහිත සාධක ලෙස නම් කර තිබේ. ඒ අනුව බැලූ විට, අප එදිනෙදා කිසිදු චකිතයකින් තොරව පරිභෝජනය කරන ඇතැම් දේ සහ අප අවට පරිසරයේ පවතින ගැමා කිරණ, ප්ලූටෝනියම්, ෆෝමල්ඩිහයිඩ්, ඇස්බැස්ටස් සහ දුම්කොළ වැනි භයානක දේ අතර ඇති තාක්ෂණික වෙනස ඉතා අල්පය. මෙවැනි අවදානම් සහගත ද්‍රව්‍ය පාලනය කිරීම හෝ තහනම් කිරීම ගැන කතාබහක් ඇතිවීම සාධාරණ වුවත්, කිසිදු පිළිකාකාරක ලැයිස්තුවකට ඇතුළත් නොවන ද්‍රව්‍යයන්ට එරෙහිව දියත් වන අතාර්කික විරෝධයන් ගැන අප දෙවරක් සිතිය යුතුය. උදාහරණයක් ලෙස, සෞඛ්‍යයට හානිකර දුම්පානය සමඟ පටලවා ගනිමින් ‘නිකොටින්’ නම් ද්‍රව්‍යය වරදකරුවෙකු ලෙස හංවඩු ගැසෙන්නේ කෙසේද යන්න විමසා බැලිය යුතු කරුණකි.

අතීත රෝමයේ කොමඩස් අධිරාජ්‍යයා තමන්ගේ පාලන සමය තුළ රටේ පැවති ආර්ථික හා දේශපාලනික අර්බුදවලින් ජනතාවගේ අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමට සටන්කාමී ක්‍රීඩා සහ තමන්ගේ වීරත්වය පෙන්වන පිළිම ඉදිකිරීමට යොමු වූ බව ඉතිහාසයේ දැක්වේ. වර්තමානයේද ඇතැම් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් රටේ පවතින වඩාත් බරපතළ සහ හදිසි ප්‍රශ්න මඟහරිමින්, දුම්කොළ සහ නිකොටින් පාලනය වැනි මාතෘකා ඔස්සේ ‘වීරයන්’ වීමට උත්සාහ කරන්නේ එවැනිම පසුබිමක විය හැකිය. මෙහි ඇති බරපතළම දෝෂය වන්නේ ගැටලුව හඳුනා ගැනීමේදී පවතින පටු දෘෂ්ටිකෝණයයි. දුම්පානය නිසා සිදුවන ශරීර සෞඛ්‍ය හානියේ සිට පරිසර දූෂණය සහ සාගර පද්ධතියට සිදුවන බලපෑම් දක්වා වූ සියලු දේ එකම මල්ලකට දමා ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට යාමෙන්, ඔවුන් ඉදිරිපත් කරන තර්කවල ඇති විද්‍යාත්මක පදනම ගිලිහී ගොස් තිබේ.

මෙම ගැටලුවේ පවතින මූලිකම වරද වන්නේ ‘දුම්පානය’ සහ ‘නිකොටින් භාවිතය’ යනු එකක්ම යැයි වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කිරීමයි. අපගේ සැබෑ උත්සාහය විය යුත්තේ රෝගාබාධ වළක්වා ගැනීම මිස සාම්ප්‍රදායික මතවාදවල එල්බ සිටීම නොවේ. නිකොටින් යනු ඇබ්බැහි වීමක් ඇති කළ හැකි ද්‍රව්‍යයක් බව සැබෑවකි. එහෙත් අප එදිනෙදා පානය කරන තේ හෝ කෝපිවල ඇති කැෆේන් මෙන්ම තවත් බොහෝ දේ මෙලෙස ඇබ්බැහි වීම් ඇති කරයි. ඇබ්බැහි වීම යනු ලෙඩ රෝගාබාධයක් නොවන අතර, දුම්කොළ පාරිභෝගිකයා පිළිකා ඇතුළු විවිධ රෝගාබාධවලට ගොදුරු කරන්නේ එහි ඇති නිකොටින් නිසා නොවේ. සැබෑ මාරයා සැඟවී සිටින්නේ දුම්කොළ දැවීමේදී පිටවන තාර, කාබන් මොනොක්සයිඩ් සහ ඒ හා බැඳුණු දහස් සංඛ්‍යාත විෂ රසායනිකයන්ගෙන් සමන්විත දුමාරය තුළය.

මෙම විද්‍යාත්මක වෙනස හුදෙක් වචන හැසිරවීමක් නොව, ලොව පිළිගත් සෞඛ්‍ය ආයතන විසින් සහතික කරන ලද සත්‍යයකි. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය පවා නිකොටින් යනු පිළිකාකාරකයක් ලෙස නම් කර නොමැත. බ්‍රිතාන්‍යයේ ජාතික සෞඛ්‍ය සේවය (NHS) සහ ඇමරිකානු ආහාර හා ඖෂධ පරිපාලනය (FDA) පැහැදිලිවම පෙන්වා දී ඇත්තේ, නිකොටින් මඟින් ඇබ්බැහි වීමක් ඇති කළ ද එය පිළිකා, හෘද රෝග, පෙනහළු රෝග හෝ අංශභාගය වැනි රෝගී තත්ත්වයන්ට සෘජුවම වගකිව යුතු සාධකය නොවන බවයි. ලෙඩ කර මරණය ගෙන එන්නේ දුම්පානය තුළ ඇති ‘දුම’ මිස නිකොටින් නොවේ. එබැවින් නිකොටින්, ප්ලූටෝනියම් වැනි මට්ටමක තබා විවේචනය කිරීම සරලව මනසට සතුටක් ගෙන දෙන තර්කයක් විය හැකි වුවත්, එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කළ හැකි සෞඛ්‍ය ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයට විශාල බාධාවකි. සැබෑ ප්‍රයත්නය විය යුත්තේ බිය වැද්දීම වෙනුවට විද්‍යාත්මක පදනමක් මත පිහිටා දුම්පානයෙන් සිදුවන හානිය අවම කළ හැකි ප්‍රායෝගික මාවතක් කරා ජනතාව යොමු කිරීමයි.